Naar de kerk
Iedere zondag gaan christenen overal ter wereld naar de kerk. De kerkdienst is namelijk dé plaats om met anderen je geloof te vieren en God te eren. Tijdens de samenkomst zingen en bidden christenen met elkaar. Er wordt voorgelezen uit de bijbel en iemand (meestal de predikant, ook wel dominee of voorganger genoemd) legt de bijbel uit. Er wordt geld ingezameld – voor het onderhoud van de kerk, het salaris van de predikant, maar ook altijd voor goede doelen. Soms is er daarna een viering van brood en wijn (heilig avondmaal genoemd).De zondag is een speciale dag van de week. De kerkdienst verdeelt onze tijd in eenheden van zeven dagen. En - of je nu wel of niet naar de kerk gaat - de samenleving heeft dit zevendaagse ritme op allerlei manieren overgenomen. De zondag is de eerste dag van de week en een rustdag. Dit heeft met twee verhalen uit de bijbel te maken.
Schepping
De week komt voort uit het verhaal van de schepping van hemel en aarde. Volgens het verhaal is de wereld in schiep God de wereld in zes dagen. Op de zevende dag rustte God uit van zijn scheppingswerk. Zo moet ook de mens in opdracht van God op iedere zevende dag rusten. De joden onderhouden deze traditie in de vorm van de sabbat. Die dag is een heilige dag, een dag van vrijheid en bezinning, gewijd aan God. De andere dagen van de week zijn bedoeld om te werken.
Opstanding
In het Nieuwe Testament lezen we dat Jezus Christus op de zondag is opgestaan uit de dood. Daarom werd voor christenen de zondag de speciale dag van de week. Christenen maakten een variatie op het weekritme door de week te laten beginnen met een rustdag. Ze noemen de zondag ook wel de ‘dag van de Heer’. Het is de vertaling uit het Latijn: dies domenica. Dit is bijvoorbeeld herkenbaar in de naam van de zondag in andere talen, zoals in het Frans (dimanche) of Italiaans (omenica).